ÖZET: STK'lar, yurttaşların gönüllü olarak karar alma süreçlerine katıldığı birimler olarak işlev görmeleri nedeniyle katılımcı demokrasinin temel aktörleri olarak görülmüştür. Ancak sivil toplum alanının profesyonelleşmesi teknikleşmeyi, uzmanlaşmayı ve bürokratikleşmeyi beraberinde getirmiştir. Profesyonelleşmeye ilişkin söz konusu dönüşüm sivil toplum alanında faaliyet gösterme biçimini değiştirmektedir. Araştırma, sivil toplum alanının profesyonelleşmesini ve sivil toplum alanına içkin olan gönüllülük ve aktivizmin profesyonelleşme ile nasıl bir ilişki halinde olduğunu anlamaya çalışılmaktadır. Bu çalışmada, Pierre Bourdieu'nün alanların profesyonelleşmesini incelemeye yönelik çalışmalarda elverişli olan kavramları kullanılmıştır. Konu temelli STK'ların yönetim odaklı pozisyonlarında çalışan profesyonel STK çalışanları ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşülen kişilerin anlatıları incelendiğinde, daha önce gönüllü olanlarla olmayanlar arasında ve uluslararası STK'larda çalışanlar ile yerel STK'larda çalışan profesyonellerin anlatıları arasında bazı noktalarda önemli farklılıklar olduğu görülmüştür. Ancak genel olarak profesyonelleşmenin gönüllülük ve aktivizm açısından hem avantajlarının hem de dezavantajlarının olduğu tespit edilmiştir. Profesyonelleşmenin sivil toplumdaki faaliyetlerin standart ölçüler üzerine temellendirilmesini ve hesap verebilirliğini sağlaması açısından olumlu bir yanı söz konusudur. Ancak, kendilerini aktivist olarak tanımlayan görüşülenlerin, bu etkiyi olumlu olarak tanımlama konusunda daha şüpheci oldukları görülmektedir. Bu bakış açısına göre iş yapış biçiminin bu şekilde değişmesi STK'ların özel sektördeki şirketlere benzemesine neden olabilmektedir. Ayrıca profesyonelleşme profesyonel aktivistler için genellikle ulaşılması zor olan hedef gruplara ulaşma gücü verdiği için de bir avantajdır. Öte yandan, profesyonelleşmenin bir dezavantajı profesyonel olmanın aktivistleri çalıştıkları STK'ya ve sivil toplum alanındaki diğer aktörlere karşı bağımlı kılmasıdır.