Mimari fotoğraf, fotoğraf tarihi kadar eski bir alan. Hiç abartılı değil bu iddia. Zira 1826 tarihli ve Nicephore Niepce imzalı ilk fotoğraf bir yapının çeşitli bölümlerine ait: 8 saatlik pozlama sonunda kaydedilen Niepce malikânesinin penceresinden bitişik binanın çatısı ve bacaları. Bu ilk dönemlerin en önemli fotoğraflarından biri de yine mimari fotoğraf alanında değerlendirilebilir elbette: Louis-Jacques Mande Daguerre’nin 1839’da kaydettiği Paris’teki Temple Bulvarı görüntüsü.** Bu kez 20 dakika gibi dönemi için rekor sayılabilecek hızda kaydedilen görüntüde (henüz fotoğraf sözcüğü kullanılmaya başlanmamıştı ve bu görüntüyü kaydetme tekniği mucidinin adıyla, Daguerreotype olarak anılıyordu.) kalabalık oluşuyla ünlü bulvarın boş hali, iki tarafındaki binalar, birkaç ağaç ve zar zor seçilen, karaltı durumundaki iki insan yer alıyordu. Fotoğrafın macerası bu görüntülerle başlarken, mimari fotoğraf da aynı zamanlamayla kültür tarihinde yerini almış oldu. Önemini ve değerini hiç kaybetmeden, hatta tam tersine giderek artan değeriyle günümüzün en önemli fotoğraf alanlarından biri olarak kabul ediliyor mimari fotoğraf. Belge yanıyla, ticari yanıyla, sosyolojik yanıyla ve süslemeci yanıyla başlı başına bir uğraş, başlı başına bir profesyonellik alanı. Şimdi gelin dilimiz döndüğünce mimari fotoğrafın detaylarında geniş bir yolculuğa çıkalım. Bu yolculuk bizi, ister amatör, ister geliştirme ihtiyacını duyduğumuz profesyonel çalışmalarımızda umarım ki bir adım öteye taşır.