Policja jest jednym z podstawowych narzędzi państwa, wykorzystywanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego obywateli oraz porządku publicznego, rozumianego jako przestrzeganie zasad prawa stanowionego. Instytucja, mająca długą tradycję w historii, na przestrzeni dziejów przeszła liczne przeobrażenia. Do obecnej formy ewoluowała względnie niedawno, i w dzisiejszym kształcie stanowi jeden z organów organizacji państwowej. Od jej działań i skuteczności zależy w znacznej mierze poziom zadowolenia obywateli, co ma przełożenie także na inne dziedziny życia społecznego. Niniejsza praca poświęcona jest zagadnieniu umiejscowienia instytucji Policji w strukturze administracyjnej państwa polskiego. W przedstawionym ujęciu historycznym prześledzono ewolucję służb porządkowych do stanu obecnego. W dalszej kolejności skupiono się na omówieniu obecnego kształtu Policji i przypisanych jej kompetencji, jak również kompetencji, które względem niej przysługują przedstawicielom poszczególnych jednostek administracyjnych: od samorządów gminnych, przez szczebel powiatowy, aż po urzędy wojewódzkie. Podjęto również próbę oceny (w oparciu o fachową literaturę) aktualnego kształtu formacji policyjnej względem jej skuteczności oraz użyteczności, a także przebiegu współpracy z innymi jednostkami administracji państwowej.