Niniejsza praca dotyczy sposobów radzenia sobie ze stresem przez jedynaków. Ma ona charakter teoretyczno-empiryczny. Celem tej pracy było określenie stylów i strategii radzenia sobie ze stresem przez jedynaków. Badaną grupę 160 osób stanowiła młodzież licealna w wieku 16-19 lat. W badaniu zostały wykorzystane następujące metody: Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS N.S. Endlera i J.D.A. Parkera, Wielowymiarowy Inwentarz do Pomiaru Radzenia Sobie ze Stresem COPE Ch. Carvera, M. Scheiera i J. Weintraub oraz Arkusz personalny własnej produkcji. Zebrany materiał empiryczny został poddany analizie statystycznej i psychologicznej. Z analiz, które zostały przeprowadzone wynika, iż występują istotne różnice w stylach i sposobach radzenia sobie ze stresem pomiędzy jedynakami, a niejedynakami. Osoby posiadające rodzeństwo charakteryzuje podejmowanie działań w celu zwalczania stresu. Natomiast jedynacy zaprzestają działań w sytuacjach stresowych. Takie same wyniki uzyskane zostały porównując osobno grupę kobiet i mężczyzn. Niejedynacy, będący w grupie mężczyzn częściej stosują styl skoncentrowany na unikaniu oraz poszukują kontaktów społecznych aby załagodzić objawy stresu. Charakteryzuje ich również unikanie konkurencyjnych działań oraz powstrzymywanie się od nich. Jedynaczki zaś charakteryzuje odwracanie uwagi i zaprzestanie działań, kiedy mają do czynienia ze stresującą sytuacją. W ich wypadku pojawia się również tendencja do poszukiwania wsparcia instrumentalnego. Istotne są dla nich rady i informacje ze strony innych.