Celem pracy jest analiza treści patriotycznych, wyrażonych w homiliach i przemówieniach papieża Jana Pawła II w czasie jego ośmiu pielgrzymek do Polski, odprawionych w latach 1979-2002. Analiza koncentruje się też na politycznych i kulturowych okolicznościach omawianej epoki, oraz wpływie nauczania papieskiego na kondycję moralną narodu i jego samoświadomość historyczną. Wnioski płynące z analizy potwierdzają pogląd o olbrzymim udziale, jaki wypowiedzi papieża miały przy mobilizacji polskiej opinii publicznej, na kolejnych etapach rozkładu systemu komunistycznego i po jego upadku. Zarazem potwierdzają one uniwersalny charakter jego nauczania, którego przesłanie bynajmniej nie ogranicza się do czasu, gdy było głoszone.