Początki regulacji dotyczących cen transferowych związane są z obrotem międzynarodowym oraz konsekwencjami różnic w systemach podatkowych poszczególnych państw, pozwalających na zmniejszenie opodatkowania poprzez przerzucenie dochodu między podmiotami powiązanymi, a działającymi w różnych systemach podatkowych. Pozwoliło to na opodatkowywanie dochodu według korzystniejszej stawki podatkowej. Podobne zagrożenie dla fiskalnych interesów państwa pojawić się może w obrocie wewnętrznym, w przypadku, gdy występuje zróżnicowanie podmiotowe poziomu opodatkowania, w szczególności zaś, gdy występują ulgi i zwolnienia podatkowe. W polskim prawie pierwsze przepisy regulujące kwestię cen transferowych w transakcjach międzynarodowych pojawiły się już na skutek nowelizacji art. 21 ustawy z dnia 1920.07.16 o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. RP z 1936r. nr 2, poz. 5). Natomiast pierwsze regulacje dotyczące cen transferowych w transakcjach w obrocie krajowym zawarte były w art. 17 dekretu z dnia 1946.01.08 o podatku dochodowym (Dz. U. z 1947r. nr 25, poz. 99). Punktem wyjścia wszystkich powyższych regulacji jest stwierdzenie, że wzajemnie powiązane podmioty, dla których efekty prowadzenia działalności są wspólne (zysk), są w stanie przerzucać dochody pomiędzy sobą poprzez stosowanie w transakcjach cen nieodpowiadających cenom rynkowym. Obecnie, głównie dzięki integracji gospodarek różnych krajów, postępowi technologicznemu, wzrastającej konkurencji oraz migracji kapitału obserwujemy znaczny rozwój przedsiębiorstw wielonarodowych. Sprzyja temu usuwanie barier politycznych, celnych i podatkowych, liberalizacja przepisów oraz wizję korzyści związanych z tworzeniem i prowadzeniem przedsiębiorstw wielonarodowych.