Praca ma charakter teoretyczno - empiryczny. Podjęty program badawczy skoncentrowany jest na analizie związków zachodzących pomiędzy agresją a radzeniem sobie ze stresem przez młodzież. Badaniami objęto 161 uczniów klas licealnych w wieku od 16 do 18 lat. W badaniach wykorzystano zestaw następujących metod: Kwestionariusz Agresji Bussa i Perry’ego, Kwestionariusz Radzenia sobie w sytuacjach stresowych CISS Endlera i Parkera, Kwestionariusza COPE do pomiaru strategii radzenia sobie ze stresem Carvera oraz Arkusz personalny własnej konstrukcji. Zebrany materiał empiryczny poddano analizie statystycznej i psychologicznej. Z przeprowadzonych analiz wynika, że młodzież agresywna ma skłonność do łagodzenia przykrych emocji, które pojawiają się w sytuacjach trudnych, poprzez humor. Ponadto, grupa ta preferuje strategię zaprzeczania oraz odwracanie uwagi od problemu. Adolescenci agresywni wykazują tendencję do unikowych stylów radzenia sobie, zwłaszcza ucieczki od konfrontacji stresowej poprzez angażowanie się w zachowania zastępcze. Równie często wykorzystują styl radzenia sobie ze stresem skoncentrowany na emocjach. Zrealizowany program badawczy z udziałem młodzieży agresywnej dostarczył wyników, które obok waloru poznawczego posiadają także wartość aplikacyjną. Stwierdzone powiązania można wykorzystać w pracy psychologicznej i pedagogicznej z młodzieżą z grup ryzyka zaburzeń zachowania, u których symptomem dominującym jest agresja.