Rosnący zakres obowiązków gmin oraz ograniczone środki finansowe pozostawione gminom do dyspozycji wymagają poszukiwania nowych rozwiązań w zakresie gromadzenia dochodów i ich rozdysponowania na realizację zadań gminy, kładąc nacisk na ich odpowiednie zarządzanie. Reformy administracji publicznej dokonywane w ostatnim okresie zmieniają orientację zarządzania organizacjami publicznymi. Obecnie celem tych organizacji staje się coraz częściej osiąganie efektywnych ekonomicznie i społecznie wyników, odchodzi się natomiast od nastawienia na nakłady. W związku z tym zmieniają się również kryteria oceny działalności instytucji publicznych, coraz bardziej liczą się efekty uzyskiwane z poniesionych nakładów i one stają się głównymi miernikami oceny działalności tych organizacji. Ta zmiana orientacji zarządzania wymagała wprowadzenia menedżerskich metod i technik zarządzania zarówno działalnością jak i finansami organizacji publicznych. Zarządzanie, w przeciwieństwie do administracji, jest pojęciem, które zawiera w sobie aktywność i kreatywność. Dotychczasowa polityka dowodzi, że w przypadku procesów kierowania gospodarczego w samorządzie terytorialnym częściej mamy do czynienia właśnie z administrowaniem, a nie z systemem zarządzania. Celem niniejszego opracowania jest wskazania, iż budżet miasta (gminy) znajduje się w centrum zainteresowania władz lokalnych a uchwalona przez nich Strategia Rozwoju stanowi mało znaczący dokument.