Korupcja stanowi fenomen złożony i wieloaspektowy, jaki to przyjmuje liczne formy oraz liczne postacie. W znaczeniu powszechnym poprzez korupcję można zrozumieć fałszowanie jakiegoś stanu, jaki jest postrzegany jako idealny i etycznie dobry. Sam termin korupcja (łac. corruptio = przekupstwo, zepsucie) ma konotacje wyraźnie pejoratywne, wskazując na niejawne odchylenia od ustalonego porządku prawnego oraz etycznych norm postępowania. Badania ankietowe przeprowadzone zostały na 100-osobowej grupie respondentów, którymi były losowo dobrane osoby spotkane na ulicach kilku miast. Wszystkie odpowiedzi były anonimowe i posłużyły jedynie do celów naukowych. W każdym pytaniu ankietowani poproszeni zostali o zaznaczenie jednej odpowiedzi. Proces zbudowania antykorupcyjnej strategii narodowej winien być poprzedzony analizowaniem istniejących sytuacji. Jest też konieczne dokonanie identyfikowania najistotniejszych problemów w zakresie sposobów, jak dotąd poradzenia sobie z nimi. Konieczne jest, by systemy wprowadzane w poszczególnych instytucjach były ze sobą kompatybilne. Szybkie oraz też ograniczone do minimum kontakty w sposób bezpośredni z urzędnikami zawężają pole do pojawienia się korupcji. Instytucje publiczne winny w pragmatyce postępowania zastosować rozwiązania zabezpieczające je przed procesami korupcyjnymi.