Wraz z podpisaniem w 1991 roku Układu Europejskiego przed Narodowym Bankiem Pol- skim (NBP) zostało postawione bardzo ważne zadanie. Dotyczy ono osiągnięcia stabilności cen oraz integralności systemu finansowego przy jednoczesnym dostosowaniu do wymogów Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Dodatkowo na NBP nałożono obowiązek wypełnienia monetarnych kryteriów zbieżności zawartych w Traktacie z Maastricht, co stało się warunkiem przystąpienia Polski do Unii Gospodarczej i Walutowej. Podstawowym i najważniejszym zadaniem NBP jest dążenie do osiągnięcia stabilnej i niskiej inflacji. W celu realizacji stabilności cen, Europejski Bank Centralny (EBC), a tym samym NBP wykorzystują strategie bezpośredniego celu inflacyjnego (BCI). Strategia ta została uznana za najlepszy sposób osiągnięcia finalnego celu polityki pieniężnej. Ponadto, strategia BCI przyczyniła się do antyinflacyjnej wiarygodności NBP oraz do skutecznej kontroli inflacji. W artykule poruszona została kwestia dostosowania strategii polityki pieniężnej NBP do wielu założeń polityki EBC wraz z próbą oceny rezultatów takiego podejścia. Przedstawione zostały również przyczyny odejścia od przyjmowania za finalne innych celów polityki pieniężnej. Celem pracy jest znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy strategia BCI jest rzeczywiście najskuteczniejszym sposobem realizacji celu ostatecznego, czyli najlepszą drogą do stłumienia inflacji i utrzymania jej na niskim poziomie.