Turystyka jako zjawisko społeczne o długiej historii podlega licznym podziałom i klasyfikacjom. Niektóre z nich mają charakter podstawowy i są powszechnie akceptowane, inne zaś wzbudzają kontrowersje i żywe dyskusje. Niekiedy podnoszą się głosy, że tych podziałów jest zbyt dużo i są zbyt szczegółowe, przez co stają się mało przydatne w objaśnianiu rzeczywistości. Chaos pojęciowy wynika też z braku stosowania jednolitych kryteriów podziału i mieszania form turystyki wydzielonych na podstawie różnych cech. Wszystko to prowadzi do tworzenia podziałów, w których występują kategorie (typy) nieostre i nierozłączne. Celem artykułu jest próba uporządkowania pojęć dotyczących różnych form turystyki związanych z aktywnością fizyczną. W ostatnim czasie w literaturze przedmiotu często pojawiają się takie określenia, jak: turystyka aktywna, specjalistyczna, kwalifikowana, przygodowa, ekstremalna, sportowa (usportowiona). Bywa, że wymieniane są one obok siebie, jako kategorie wynikające z jednego podziału. Zdaniem autorów jest to błędne, gdyż formy te zostały wyróżnione na podstawie różnych cech (kryteriów podziału) i nie mogą być łączone. W artykule przedstawiono trzy podziały turystyki aktywnej według kryterium: 1) poziomu aktywności fizycznej i doświadczenia turystycznego, 2) poziomu emocji i podejmowanego przez turystów ryzyka, 3) sposób zainteresowania sportem (udział w wydarzeniach sportowych i rywalizacji sportowców).