Artykuł jest próbą określenia artystycznej specyfiki krótkich form prozatorskich Petera Brichsela zebranych w tomie pt. "Frau Blum mochte den Milchmann kennenlernen". Proza ta jako skrajna propozycja formalna sprowadza świat przedstawiany do imitacji prostych czynności postrzeganych bez trudu w życiu codziennym. Twórczą kontynuację ledwie zarysowanych motywów pozostawia Bichsel czytelnikowi. Autor dowodzi, że dopełnienie, uzupełnienie treści i podjęcie ^ej kontynuacji przez czytelnika Jest wówczas możliwe. Jeśli tekst literacki zawiera minimum podniet i wartości inspirujących, podanych jednoznacznie lub aluzyjnie; w przeciwnym razie należy go uznać - Jak w przypadku wspomnianych miniatur Bichsela - jedynie za zapis pewnych związków semantycznych, wszakże w tkance słownej nie wywołujących napięć intelektualnych i estetycznych. Tym samym zostało w artykule postawione pytanie o granice eksperymentu w prozie i możliwości oddziaływania tekstu literackiego na czytelnika. Zadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 zostało dofinansowane ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej naukę