Literacy and literature have allowed the Armenians living in the First Republic of Poland to maintain their religious, cultural and linguistic identity for many centuries. Thus, books have always accompanied them in their life in diaspora, becoming part of their national tradition and cultural heritage. The stories of these volumes were as varied and complex, sometimes dramatic as the fortunes of their readers. To this day, not many of these books have survived in Polish libraries (55 in total), but they contribute to the richness of the libraries which they were once stored in. Part of the heritage has been preserved outside the borders of today’s Poland, some of it has been lost or has been destroyed, and those preserved in Polish collections have not been previously studied, which further complicates the understanding of the specificity of both the Armenian heritage in the field of written culture and the perspective of Polish-Armenian cultural ties. This situation shaped the main research goal of this dissertation, which is to identify and catalogue Armenian old prints, which are now housed in Polish libraries and constitute a substantive amount of material for research and analysis. he study covered books published from the 16th to the end of the 18th century, taking into account the commonly accepted definition of the term old print and the confirmed publication of the first Armenian book printed in Venice in 1512.

Piśmienność i literatura od wieków pozwalały Ormianom mieszkającym w I Rzeczypospolitej zachować tożsamość religijną, kulturową i językową. W związku z tym książki zawsze towarzyszyły ich życiu w diasporze, stając się częścią ich narodowej tradycji i dziedzictwa kulturowego. Historie zawarte w tych tomach były tak różnorodne, jak losy ich czytelników: były złożone, czasem dramatyczne. Do dziś w polskich bibliotekach zachowało się niewiele z tych ksiąg (w sumie 55), ale świadczą one o bogactwie bibliotek, w których je niegdyś przechowywano. Część dziedzictwa zachowała się poza granicami dzisiejszej Polski, cześć zaginęła lub została zniszczona, a te zachowane w polskich zbiorach nie zostały wcześniej zbadane, co komplikuje zrozumienie specyfiki zarówno dorobku Ormian w dziedzinie kultury piśmiennej, jak i perspektywy polsko-ormiańskich więzi kulturowych. Ta sytuacja ukształtowała główny cel badawczy niniejszej rozprawy, którym jest zidentyfikowanie i katalogowanie ormiańskich starodruków, które obecnie znajdują się w polskich bibliotekach i stanowią ogromny materiał do opracowania i analizy. Badaniem objęto książki wydawane od XVI do końca XVIII wieku, biorąc pod uwagę powszechnie przyjętą definicję terminu starodruk i potwierdzone wydanie pierwszej ormiańskiej książki drukowanej w Wenecji w 1512 r.

Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej