Najważniejszą cechą wspólną dla różnych odmian konstruktywizmu jest założenie, zgodnie z którym człowiek, jako „istota społeczna”, konstruuje (wytwarza) wiedzę (zarówno teoretyczną, jak i praktyczną) o świecie. Założenie takie będę określał w tej pracy mianem „słabszej postaci perspektywy konstruktywistycznej” w odróżnieniu od „mocnej postaci perspektywy konstruktywistycznej”, w myśl której człowiek konstruuje nie tylko wiedzę o świecie, ale również sam świat, rozumiany tu jako rzeczywistość społeczno-kulturowa. Tematem tej monografii jest jedno z wielu stanowisk możliwych do przyjęcia w obszarze ogólnej perspektywy konstruktywistycznej. Przyjmując jej założenia, zarówno w słabszej, jak i mocniejszej postaci, oraz postulując Kantowską i neokantowską jej genezę, analizować będę specyficzną postać konstruktywizmu, którą określam mianem konstruktywizmu komunikacyjnego. Komunikacyjny konstruktywizm jest stanowiskiem uogólniającym i syntetyzującym szereg założeń przyjmowanych przez niektórych nowożytnych i współczesnych filozofów (zwłaszcza po tzw. zwrocie lingwistycznym). Sprowadza się ono do stwierdzenia, że w procesach konstruowania wiedzy o świecie i/lub samego świata (jako rzeczywistości społeczno-kulturowej, w której bytuje człowiek) szczególnie ważną rolę odgrywają działania komunikacyjne. Komunikacja, jako zjawisko specyficznie ludzkie, stanowi jedno z najważniejszych narzędzi, za pomocą których ludzkie zbiorowości konstruują swoje wyobrażenia i/lub pojęcia świata, i za pomocą których konstruują one poszczególne elementy tego świata. The most important feature common to the different varieties of constructivism is the assumption that the man, a “social being,” constructs (creates), knowledge (both theoretical and practical) about the world. Such an assumption I define in this study as “the weaker form of the constructivist perspective,” as opposed to “the strong constructivist perspective,” according to which man builds not only the knowledge of the world, but also the world itself, understood here as the socio cultural reality. Communication Constructivism is a position (rather a hypothesis than a thesis), generalizing and synthesizing a number of assumptions adopted by some modern and contemporary philosophers (especially the philosophers of language active after the so-called linguistic turn). It comes down to stating that in the process of constructing knowledge about the world and/or construct¬ing the world itself (as a socio-cultural reality in which man exists), communi¬cation activities play a particularly important role.