Cele i zadania strategiczne szkolnictwa wyższego (SW) w Polsce nie mogą ignorować celów i zadań strategicznych europejskich systemów edukacyjnych, które wyłaniają się w ostatniej dekadzie i które w skali całej Europy stają się coraz bardziej zbieżne. Nigdy przedtem polityka edukacyjna państw UE nie stawiała sobie tak zbliżonych celów i zadań, nie posługiwała się w swoich dokumentach tak bliskimi – i zarazem tak nowymi w porównaniu z poprzednimi dekadami – pojęciami i kategoriami (np. zatrudnialność, równość dostępu, partnerstwa z przedsiębiorstwami, premia płacowa za wykształcenie, stopa zwrotu z edukacji, wyniki kształcenia, mobilność, współodpłatność etc). Nigdy przedtem nie toczyła się również tak szeroka dyskusja z udziałem wszystkich państw UE na temat przyszłości SW (a zwłaszcza uniwersytetów badawczych, research-intensive universities) na forum międzyrządowym (proces boloński) i unijnym (strategia lizbońska, agenda modernizacyjna uniwersytetów, Europejska Przestrzeń Badawcza). Myślenie o reformach na poziomie unijnym współgra z wprowadzaniem reform w życie w poszczególnych państwach UE.