Autorka dokonuje krytycznej rekapitulacji wskazówek metodologicznych dotyczących pisania historii kina kobiet w anglojęzycznej literaturze przedmiotu, odnosząc je do specyfiki kinematografii środkowo- i wschodnioeuropejskiej. Projekt dyskursu historii kina kobiet wpisuje w postulaty ponowoczesnej historiografii i nowej humanistyki, poszukującej tradycji grup mniejszościowych oraz krytycznie odnoszącej się do historii tradycyjnej. Problematyka kina kobiet w dyskursie historii kina powinna, zdaniem autorki, objąć także doświadczenia edukacyjne i zawodowe kobiet, związki biografii zawodowej i prywatnej oraz publiczne i wyobrażone wizerunki reżyserek. The text constitutes a critic recapitulation of the methodological indications on writing the history of women’s cinema in British and American subject literature in regard to Central and Eastern cinematographies. The project of discourse of women’s cinema history is compatible with postmodern historiography and new humanism searching for tradition of minorities and being critical to traditional history. Women’s cinema issues in the discourse of film history should, according to the author, include also educational and professional experiences of female directors, gender connections between their career and private life and public and imaginative female filmmakers‘ images.