In die geval waar skade veroorsaak word as gevolg van oliebesoedeling in die Suid-Afrikaanse territoriale waters, mag die situasie ontstaan waartydens die Suid-Afrikaanse howe die skade veroorsaak, kompensasie vir die skade asook die aanspreeklikheid van die skeepseienaar moet interpreteer. Die huidige SuidAfrikaanse reels ten opsigte van die aanspreeklikheid van die skeepseienaar in sodanige gevalle mag onvoldoende wees ten einde aanspreeklikheid vas te stel. Tans is die interpretasie van skade en aanspreeklikheid wat deur SuidAfrikaanse howe gevolg word beperkend van aard en daar word voorgestel dat 'n meer liberale en uitgebreide interpretasie toegepas moet word ten einde die aanspreeklikheid van die skeepseienaar te verhoog. Die doel van die skripsie is om resente en relevante internasionale tendense te ondersoek waar die aanspreeklikheid van die skeepseienaar vir skade as gevolg van oliebesoedeling gereel word. Die uitgangspunte van verskeie internasionale omgewingsinstrumente kan dien as riglyne by die interpretasie van skade en aanspreeklikheid van die skeepseienaar. 'n Regsvergelykende studie van die Basel Protokol, die CLC Konvensie, die Amerikaanse oliebesoedelingswetgewing, die Oliebesoedelingsfonds Konvensie sowel as die 1992 Protokolle tot die twee laasgenoemde konvensies mag relevant wees vir die interpretasie van skade en aanspreeklikheid. Alhoewel die HNS Konvensie die aanspreeklikheid van die skeepseienaar reel in gevalle van omgewingskade veroorsaak deur gevaarlike en giftige stowwe, mag die bepalings daarin vervat ook relevant en van toepassing wees vir Suid Afrikaanse jurisdiksies vir doeleindes van die interpretasie van skade as gevolg van oliebesoedeling.

LLM (Import and Export), North-West University, Potchefstroom Campus

Masters