Esta investigación explora o papel da saudade como categoría estética e simbólica na construción da identidade nacional galega, tomando como corpus a poesía publicada na revista Nós. Partindo dun progresivo interese pola cultura galega, o traballo ancorase teoricamente nas contribucións de Pierre Bourdieu e Itamar Even-Zohar, asumindo a literatura como sistema sociohistórico e campo de loita simbólica. A análise interroga como a saudade, vinculada ao saudosismo e á tradición galego-portuguesa, convertése nun signo poético de grande potencial identitario. Ademais, a revista é entendida como institución central para o sistema literario galego, nos seus procesos de canonización e afirmación dunha matriz cultural autóctona. Este estudo pretende iluminar a función da saudade na articulación desa narrativa nacional.