A crecente atomización dos núcleos familiares xunto coa falta de políticas públicas específicas determinan que parte da poboación da terceira idade pase a última etapa da súa vida en soidade ou en centros residenciais. Ademais, a tendencia ao envellecemento demográfico contrasta cun relato social lastrado de estereotipos e prexuízos cara á vellez que podemos englobar baixo os termos idadismo e xerontofobia. Esta situación abre unha serie de problemas e desafíos que, pola súa natureza, permiten e demandan unha abordaxe filosófica. O tratamento destas cuestións co alumnado de secundaria cubre un baleiro na didáctica da filosofía, ao tempo que fomenta unha visión crítica desta problemática social. Esta proposta de ensinanza explora as posibilidades dun achegamento filosófico ao fenómeno da vellez nas aulas de filosofía a través da combinación de diferentes metodoloxías activas. O núcleo da proposta é unha actividade de aprendizaxe-servizo que promove o diálogo interxeracional. Os resultados obtidos na súa implementación parcial confirman a pertinencia e actualidade do proxecto e o potencial educativo dos encontros interxeracionais