Mantık ve felsefe alanlarında ortaya çıkan, sonrasında dil bilim sahasında da geniş çalışma alanı bulan kiplik kavramı temelde konuşurun ifadeye karşı tutumu olarak tanımlanır. Sözcenin ifade ediliş tarzını anlam bilimsel ve edim bilimsel yönlerden inceleyen kiplik, bilgi kipliği ve yükümlülük kipliği olarak ikiye ayrılır. Bilgi kipliği bilginin doğruluk derecesi, olasılığı, kesinliği gibi konuları incelerken; yükümlülük kipliği, toplumsal normlarla ilgili olan izinler ve yasaklar, görevler ve sorumluluklar gibi normatif ifadeleri inceler. Bu yönüyle anayasalar ve kanunlar, uluslararası sözleşmeler, yönetmelik ve yönergeler gibi metinler yükümlülük kipliği içeren ifadeler yönüyle nitelikli bir inceleme alanı oluşturur. Anayasa metinleri, devletlerin temel teşkilatlanma yapıları hakkında bilgi veren ve vatandaşların hak ve özgürlüklerini belirten, sınırlayan metinlerdir. Vatandaşların temel hak ve özgürlüklerini belirlemesinin yanı sıra hem vatandaşın hem de devletin sorumluklarını kesin çizgilerle bildirir. Anayasada yer alan madddeler, temel kanun maddeleridir ve toplumun tamamını kapsayıcı niteliktedir. Ayrıca devletleşme sürecindeki sözlü normların da yazılı ifadeleri olan toplumsal uzlaşı metinleridir. Bu nedenle hemen her madde hem devlet hem vatandaş için yükümleyici ifadelerden oluşur ve dil yönüyle incelendiğinde yükümleme işlevli yapılara sıklıkla rastlanır.