U najširem kontekstu u psihoanalitičkoj teoriji internalizacijom se označava progresivni proceskojim vanjske interakcije između organizma i vanjskog svijeta bivaju zamijenjene unutrašnjimreprezentacijama ovih interakcija i njihovim rezultatima. Proces je krucijalan u ontogenetskomrazvoju ljudske jedinke. Istovremeno, od esencijalnog je značaja za ostvarenje terapeutskogprogresa tokom sprovođenja psihoanalize, odnosno psihoanalitičke psihoterapije.Obzirom na centralnost koncepta internalizacije u psihoanalitičkoj teoriji, kao i činjenice da istinije u dovoljnoj mjeri klarificiran, namjera ovog teksta je da se isti predoči u okviru njegovihbazičnih obilježja u cilju nastojanja pobližeg definisanja samog pojma i njemu imanentnihintrapsihičkih procesa.