Celem artykułu jest rozpoznanie sposobów radzenia sobie z samodzielnym rodzicielstwem przez ojców. Autorka zastosowała metodę jakościową w postaci wywiadów swobodnych. Analizę empiryczną wyznaczały natomiast pytania dotyczące sposobu definiowania przez ojców swojej roli w rodzinie, form ekspresji emocjonalnej w relacjach z dziećmi oraz posiadanych możliwości i zasobów. Wyniki badań wskazują, iż badani samodzielni ojcowie łączą w sobie podwójną rolę – ojca i matki – wypełniając lukę po nieobecnym drugim rodzicu. W relacjach z dziećmi dominują postawy ciepłe, niesurowe i empatyczne. Uzyskane wyniki pozwalają zaś sądzić, że współczesne ojcostwo wpisuje się w obraz męskości w kierunku większej emocjonalności, odpowiedzialności, czułości i zaangażowania w życie rodzinne.