Celem niniejszej publikacji jest analiza aktualności systemu ochrony danych osobowych w świetle zagrożeń stwarzanych przez neurotechnologię poprzez analizę charakteru danych osobowych pochodzących z odczytów aktywności i struktury mózgu. Tzw. neurodane kwalifikują się obecnie do „danych szczególnej kategorii”, ale w większości niestety do „danych osobowych”, co uniemożliwia zastosowanie wyższego poziomu ochrony w każdym przypadku przetwarzania. W drugiej części artykułu zaprezentowano możliwe rozwiązania tego problemu. Przede wszystkim należy przyjąć ewolucyjną wykładnię RODO, następnie w oparciu o doświadczenia Chile i Hiszpanii, pionierów w zakresu neuroprawa, rozpocząć prace legislacyjne na poziomie krajowym i kolejno międzynarodowym. Najbardziej dyskusyjne rozwiązania stanowią, że neurodane wymagają ochrony na poziomie praw człowieka lub są bardziej „wrażliwe” niż dane szczególnej kategorii.