Hadislerdeki kullanımını tetkik ettiğimiz sâlih sözcüğü, lügat anlamına paralel şekilde faydalı, faziletli, hayırlı/iyi, sadık, samimi, doğru ve güzel olan, helal, işe yarar, elverişli, bozukluk ve yanlışlıktan arınmış, barışçı, uyumlu, kaliteli vb. manalarla öne çıkmaktadır. Üstelik sözcük, pek çok âyette görüldüğü üzere hadislerde de öncelikle dinî ve dünyevî bakımdan hayırlı, faydalı iş anlamında sâlih amel veya hayırlı, faziletli kimse anlamında sâlih kul şeklinde bir eylemin yahut bir insanın niteliği olarak yer alır. Aynı zamanda sözcük, genel ya da muayyen bir içeriği tavsif eder. Diğer taraftan ilgili sözcük, sâlih memleket, sâlih ev, sâlih aile, sâlih arkadaş, sâlih komşu, sâlih mal, sâlih evlat, sâlih rüya gibi birçok ibarede, toplumlarda az ya da çok kıymet atfedilen daha spesifik ve daha geniş yelpazedeki kelimeler grubunun vasfı olmuştur. Ayrıca şuna da vurgu yapalım ki, hadislerdeki kullanım, genelde Kur’an, özelde Kur’an merkezli çalışmalardaki kullanımla üslup ve muhteva yönüyle benzerliklere ve farklılıklara sahip olup, nispeten daha pratik ve kapsamlı gözükmekte ve tabii olarak sözcüğün anlaşılmasına katkı sağlamaktadır.