ปัจจุบันมีจำนวนของผู้ป่วยโรคเบาหวานเพิ่มสูงอย่างต่อเนื่องทั้งในระดับโลกและระดับชาติ ในประเทศไทย วิกฤตนี้ได้ส่งผลให้เกิดแรงผลักดันในการผลิตอินซูลินขึ้นภายในประเทศเอง ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อบำบัดรักษาผู้ป่วยโรคเบาหวาน และเพื่อหลีกเลี่ยงการนำเข้าอินซูลินจากต่างประเทศด้วย อินซูลินที่ใช้ในการบำบัดรักษาผู้ป่วยนั้นสามารถผลิตได้จากหลายวิธี อาทิ การสกัดจากตับอ่อนของสัตว์ และจากกระบวนการหมักโดยใช้รีคอมบิแนนท์แบคทีเรียหรือยีสต์ ซึ่งการผลิตรีคอมบิแนนท์อินซูลินจากยีสต์ให้ผลประโยชน์ต่อการบำบัดรักษาผู้ป่วยโรคเบาหวาน เนื่องมาจาก ยีสต์จัดเป็นสิ่งมีชีวิตในกลุ่มยูคาริโอตเหมือนกับสัตว์และมนุษย์ โดยที่รีคอมบิแนนท์อินซูลินที่สังเคราะห์ได้จากยีสต์มีการดัดแปลงโมเลกุลของโปรตีนหลังการแปลรหัสที่ถูกต้อง ทั้งนี้ การทำบริสุทธิ์ของอินซูลินที่ได้จากการเลี้ยงยีสต์นั้นสามารถทำได้ง่าย เนื่องจากรีคอมบิแนนท์อินซูลินถูกหลั่งออกมาภายนอกเซลล์ของยีสต์ ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึง การผลิตรีคอมบิแนนท์อินซูลินแบบมอนอเมอร์ (MIP) โดยใช้เมธิลโลโทรฟิกยีสต์ Pichia pastoris KM71H (TP1) ที่มีชุดของยีนรีคอมบิแนนท์อินซูลินแบบมอนอเมอร์ภายใต้การควบคุมของแอลกอฮอล์ออกซิเดสโปรโมเตอร์ (AOX1P-MIP-AOX1TT) โดยศึกษาถึงผลกระทบของอาหารเลี้ยงเชื้อ ความเข้มข้นของกลีเซอรอล และไนโตรเจน ที่มีผลต่อการผลิตชีวมวลของเซลล์ในระหว่างระยะการเจริญเติบโต ซึ่งปริมาณชีวมวลของเซลล์ที่ได้จากการเลี้ยงในอาหารที่เป็นสารสกัดจากยีสต์ เปปโตน และกลีเซอรอล (YPGly) ให้ปริมาณสูงกว่าเมื่อเทียบกับการเลี้ยงใน อาหารยีสต์ไนโตรเจนเบสและกลีเซอรอล (YNBGly) ทั้งนี้ ปริมาณของเซลล์ที่สูงสุดได้มาจากการเลี้ยงเชื้อโดยใช้อาหาร YPGly ที่ประกอบไปด้วย 1% (w/v) กลีเซอรอล และ 1% (w/v) ของทั้งสารสกัดจากยีสต์ และเปปโตน ซึ่งเป็นแหล่งไนโตรเจน ในระยะของการเหนี่ยวนำนั้น เชื้อที่ได้จากระยะการเจริญเติบโตที่ถูกเลี้ยงให้เจริญในอาหาร YPGly ถูกนำมาใช้เป็นหัวเชื้อสำหรับเลี้ยงต่อในอาหารที่ใช้ในการผลิตรีคอมบิแนนท์อินซูลิน โดยผลกระทบของอาหารเลี้ยงเชื้อ ปริมาณของหัวเชื้อ และเมทานอลที่ใช้ในการเหนี่ยวนำให้เกิดการผลิตรีคอมบิแนนท์อินซูลินถูกนำมาศึกษา จากการศึกษาพบว่า ปริมาณของรีคอมบิแนนท์อินซูลินที่มากที่สุดเท่ากับ 23.67±0.04 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งใช้ระยะเวลาในการเลี้ยงเชื้อทั้งสิ้นเป็น 48 ชั่วโมง โดยใช้ความเข้มข้นของหัวเชื้อเป็นแบบเข้มข้นขึ้น (5X) และการใช้ความเข้มข้นของเมทานอล 1% (v/v) ในอาหารเป็นปริมาณที่เหมาะสมที่สุดต่อการเหนี่ยวนำให้เกิดการผลิตรีคอมบิแนนท์อินซูลิน โดยทำการเติมทุก 24 ชั่วโมง