การศึกษารูปแบบการสืบพันธุ์ในปูม้า Portunus pelagicus ทั้งหมด 5 ครอบครัว จากบริเวณตำบลคลองเคียน อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา ด้วยเครื่องหมายทางพันธุกรรมไมโครแซททัลไลต์ 6 ตำแหน่ง คือ DOFBSC3 DOFBSC23 DOFBSC27 DOFBSC25 DOFBSC26 และ DOFBSC29 พบว่า เครื่องหมายไมโครแซททัลไลต์มีความเหมาะสมในการศึกษารูปแบบการสืบพันธุ์ของปูม้าได้ ในการศึกษาครั้งนี้แบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ 1) สำรวจแอลลีลของไข่ที่ถูกผสมโดยรวมว่าไข่บริเวณจับปิ้งได้รับการปฏิสนธิอย่างทั่วถึง โดยสำรวจแอลลีลของแม่ปูทั้ง 5 ตัว และไข่นอกกระดอกทั้งหมด 9 จุดบนจับปิ้งของแม่ปูแต่ละตัว เครื่องหมายไมโครแซททัลไลต์ ทั้ง 6 ตำแหน่ง แสดงทั้งจำนวนและขนาดของแอลลีลที่เหมือนกันของตัวอย่างไข่จากทั้ง 9 จุด ของแม่ปูแต่ละตัว แสดงให้เห็นว่าการเข้าผสมระหว่างไข่กับเสปิร์มเป็นไปอย่างทั่วถึงทั้งจับปิ้ง ส่วนที่ 2 เป็นการวิเคราะห์รูปแบบพันธุกรรมระหว่างแม่ปูและลูก โดยเลือกใช้เครื่องหมายทางพันธุกรรมไมโครแซททัลไลต์ 3 ตำแหน่ง คือ DOFBSC3 DOFBSC23 และ DOFBSC27 ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีความแปรปรวนค่อนข้างสูง เพื่อหาจีโนไทป์ที่เป็นไปได้ของพ่อปูที่เข้ามาผสมกับแม่ปูแต่ละตัว ผลที่ได้สามารถบ่งบอกรูปแบบการสืบพันธุ์ได้ โดยรูปแบบการสืบพันธุ์ของปูม้าที่พบ คือ การเข้าผสมพันธุ์ของปูเพศเมียหนึ่งตัวกับปูเพศผู้หนึ่งตัวเท่านั้น โดยไม่พบการเข้าผสมของปูเพศผู้หลายตัวในปูเพศเมียหนึ่งตัว ซึ่งสอดคล้องกับพฤติกรรมการสืบพันธุ์ของปูม้าคือ หลังการผสมพันธุ์ปูเพศผู้จะเกาะหลังปูเพศเมียจนกว่ากระดองของปูเพศเมียที่ลอกคราบจะแข็งแล้วจึงจะปล่อยปูเพศเมียไปเพื่อป้องกันการเข้าผสมพันธุ์ของปูเพศผู้ตัวอื่น รูปแบบการสืบพันธุ์ดังกล่าวในปูม้าเป็นหนึ่งในข้อมูลพื้นฐานทางชีววิทยาที่สำคัญต่อรูปแบบการทดแทนประชากรของปูม้า ซึ่งสามารถนำไปใช้ประกอบการวางแผนอนุรักษ์ประชากรของปูม้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ