การศึกษาวิธีการใช้และความเข้มข้นที่เหมาะสมของไคโตซานต่อการรักษาคุณภาพ หน่อไม้ฝรั่งเขียวหลังการเก็บเกี่ยวโดยการจุ่มหรือแช่หน่อไม้ฝรั่งในสารละลายไคโตซานที่มีความ เข้มข้น 0, 5, 10, 25, 50 และ 100 ppm เป็นเวลา 5 นาทีเปรียบเทียบกับชุดการทดลองควบคุมที่ไม่จุ่ม หรือแช่หน่อไม้ฝรั่งในน้ำ ก่อนการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 วัน พบว่าชุดการ ทดลองที่จุ่มน้ำและสารละลายไคโตซาน 5 ppm มีคะแนนลักษณะที่ปรากฏภายนอกสูงที่สุดตลอด ระยะเวลาการเก็บรักษา ส่วนชุดการทดลองที่จุ่มในไคโตซาน 5 ppm และชุดการทดลองที่แช่ในไคโตซาน 100 ppm มีการสูญเสียน้ำหนักสดน้อยที่สุดโดยมีการสูญเสียน้ำหนักสดในวันที่ 15 เพียง 5.17% และ 3.93% เมื่อเปรียบเทียบกับชุดการทดลองควบคุมที่มีการสูญเสียน้ำหนักสด 10.39% นอกจากนี้ การจุ่มหน่อไม้ฝรั่งในไคโตซานสามารถช่วยยับยั้งการยืดยาวของปลายยอดได้ ในขณะที่การแช่ หน่อไม้ฝรั่งในไคโตซานนั้นกระตุ้นให้มีการเจริญของปลายยอดมากขึ้น ส่วนการหายใจของ หน่อไม้ฝรั่งมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในวันที่ 3 หลังจากนั้นลดลงยกเว้นชุดการทดลองที่จุ่ม และแช่ในไคโตซานความเข้มข้น 5 ppm และชุดการทดลองที่แช่ในไคโตซานความเข้มข้น 100 ppm นอกจากนี้ชุดการทดลองที่จุ่มและแช่ในไคโตซานความเข้มข้น 5 ppm รวมถึงชุดการทดลองที่แช่ในไค โตซาน 10 ppm ไม่มีแนวโน้มของการเพิ่มขึ้นของเส้นใย ชุดการทดลองที่จุ่มและแช่ในไคโตซานความ เข้มข้น 5 และ 100 ppm ถูกเลือกเพื่อนำมาศึกษากลไกของการยืดอายุหน่อไม้ฝรั่ง พบว่าชุดการทดลอง ที่จุ่มไคโตซานยังคงมีแนวโน้มที่สามารถรักษาน้ำหนักสดของหน่อไม้ฝรั่งได้ดีที่สุด และในการศึกษา การเปลี่ยนแปลงปริมาณเส้นใยก็สามารถยืนยันได้ว่าชุดการทดลองที่แช่ในไคโตซานความเข้มข้น 100 ppm นั้นมีการเพิ่มปริมาณเส้นใยน้อยที่สุด นอกจากนี้ชุดการทดลองที่จุ่มในไคโตซาน 5 ppm มีปริมาณ คลอโรฟิลล์ a, b และแคโรทีนอยด์สูงที่สุดตลอดระยะเวลาการเก็บรักษาแต่ไม่พบความแตกต่างใน กลุ่มการทดลองที่แช่ในไคโตซาน และชุดการทดลองที่จุ่มในไคโตซานความเข้มข้น 5 ppm มีแนวโน้ม ที่จะสามารถลดปริมาณการทำงานของเอนไซม์โพลีฟีนอลออกซิเดสนี้ได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตามการ ตรวจสอบการสลายของ DNA จากยอดหน่อไม้ฝรั่งด้วยวิธี gel elctrophoresis ไม่พบการสลายของ DNA ของยอดหน่อไม้ฝรั่งที่ปรากฏชัดเจนตลอดการเก็บรักษา