งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตกระดาษจากใบสับปะรดที่มีถ่านกัมมันต์เพื่อยืดอายุการเก็บแตงหอม Cucumis meo L. การผลิตกระดาษจากใบสับปะรดที่มีถ่านกัมมันต์ทำโดยนำเยื่อใบสับปะรดที่ได้จากการต้มใบสับปะรดด้วยสารละลายโซเดียมไบคาร์บอเนตเข้มข้น 3.6% (w/v) และล้างด้วยน้ำจนกระทั่ง น้ำล้างเยื่อมีค่า pH เป็น 6-7 เติมถ่านกัมมันต์ 0, 50, 150 และ 250% ของน้ำหนักเยื่อแห้ง แลเขึ้นรูปเป็นแผ่นเยื่อกระดาษด้วยวิธีการแตะเยื่อ จากนั้นนำไปศึกษาการดูดซับเอทิลีนที่มีความเข้มข้น 5 ppm พบว่ากระดาษจากใบสับปะรดที่มีถ่านกัมมันต์ปริมาณมากขึ้น มีร้อยละการดูดซับเอทิลีนมากขึ้น ส่วนที่ 0% ไม่มีการดูดซับเอทิลีน เมื่อนำกระดาษจากใบสับปะรดที่มีถ่านกัมมันต์มาทดสอบสมบัติทางกายภาพ พบว่าเมื่อปริมาณถ่านกัมมันต์มากขึ้นทำให้น้ำหนักมาตรฐานและความหนาของกระดาษมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น แต่ค่าความขาวสว่าง ดัชนีความต้านทานแรงฉีกขาดและดัชนีความต้านทานแรงดึงมีแนวโน้มลดลงตามลำดับ ส่งผลให้กระดาษมีความแข็งแรงลดลง เมื่อพิจารณาความสามารถในการดูดซับเอทิลีนและคุณสมบัติทางกายภาพของกระดาษ พบว่ากระดาษจากใบสับปะรดที่มีถ่านกัมมันต์ 150% เป็นปริมาณที่เหมาะสมที่สุดสำหรับนำมาใช้ในการยืดอายุแตงหอมในการทดลองขั้นสุดท้ายเป็นการศึกษาผลของการใช้กระดาษที่มีถ่านกัมมันต์ 150% ในการดูดซับก๊าซในระบบปิด การเปลี่ยนแปลงทางเคมีและกายภาพ การทดสอบทางประสาทสัมผัสของแตงหอมในระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 30 และ 10 องศาเซลเซียส เปรียบเทียบกับการใช้สารดูดซับเอทิลีนทางการค้า (Elecon)ในการยืดอายุการเก็บแตงหอม ตัวอย่างควบคุม คือ แตงหอม ที่ไม่ใช้สารดูดซับเอทิลีน จากการทดลองพบว่ากระดาษจากใบสับปะรดที่มีถ่านกัมมันต์สามารถลดก๊าซเอทิลีนในระบบปิดได้ แต่มีความสามารถน้อยกว่าสารดูดซับเอทิลีนอย่างมีนัยสำคัญที่ทั้ง 2 อุณหภูมิ ส่วนในการยืดอายุการเก็บรักษาแตงหอมทั้ง 3 สภาวะไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญของค่าสี ความแน่นเนื้อปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ ปริมาณกรดที่ไตเตรทได้ในรูปกรดซิตริกและการทดสอบทางประสาทสัมผัสระหว่างการเก็บรักษาที่ทั้ง 2 อุณหภูมิ อย่างไรก็ตามการใช้กระดาษที่มีถ่านกัมมันต์มีแนวโน้มในการยืดอายุการเก็บรักษาแตงหอมได้ดีกว่าตัวอย่างควบคุม ดังนั้นกระดาษที่มีถ่านกัมมันต์จึงมีศักยภาพในการยืดอายุการเก็บรักษาแตงหอม