วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์ เพื่อทดสอบ FISHER EFFECT ในตลาดเงินไทย โดยเลือกทดสอบกับอัตราดอกเบี้ยในตลาดเงิน 4 ชนิด คือ อัตราดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมแก่ลูกค้าชั้นดี (MLR) ที่แท้จริง, อัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ 1 ปีที่แท้จริง, อัตราดอกเบี้ยเงินฝากออมทรัพย์ที่แท้จริง และอัตราดอกเบี้ยในตลาดซื้อคืนพันธบัตรรัฐบาลที่แท้จริง การศึกษาใช้ข้อมูลอนุกรมเวลารายเดือนระหว่างมกราคม ปี 1985 จนถึง ธันวาคม ปี 1996 โดยแบ่งออกเป็น 2 ช่วงเวลา คือ ช่วงก่อนประกาศยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ยและช่วงหลังประกาศยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ย ได้ใช้แบบจำลอง Johansen Cointegration Test เพื่อทดสอบ FISHER EFFECT ในระยะยาว และใช้วิธี Chow Test เพื่อทดสอบผลกระทบของการใช้นโยบายการเงินแบบผ่อนคลายทางการเงิน ผลการศึกษา พบว่า การดำเนินนโยบายการเงินแบบผ่อนคลายทางการเงิน โดยเฉพาะการยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ย ย่อมมีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง (Structural Change) ของพฤติกรรมอัตราดอกเบี้ยในประเทศ กล่าวคือ ในช่วงก่อนประกาศยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ยความสัมพันธ์ระหว่างอัตราดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมและอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำกับอัตราเงินเฟ้อที่คาดการณ์ เป็นแบบ Inverted Fisher Hypothesis มีค่าสัมประสิทธิ์ของเงินเฟ้อต่ออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงประมาณ -1 ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 1% และภายหลังประกาศยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ยมีความสัมพันธ์แบบ Partial Fisher Hypothesis มีค่าสัมประสิทธิ์ประมาณ -0.5 นั่นคือ ผลการศึกษาแสดงว่า ในช่วงก่อนประกาศยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ย ถ้าอัตราเงินเฟ้อที่คาดการณ์เพิ่มขึ้น 1% จะส่งผลกระทบต่ออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงลดลง 1% ในระยะยาว ซึ่งเป็นตัวกำหนดการออมและการลงทุนที่มีต่อภาวะเศรษฐกิจ และในช่วงหลังประกาศยกเลิกเพดานอัตราดอกเบี้ย ถ้าอัตราเงินเฟ้อที่คาดการณ์เพิ่มขึ้น 1% จะส่งผลกระทบต่อทั้งอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงลดลง 0.5% และอัตราดอกเบี้ยที่เป็นตัวเงินมีการปรับตัวเพิ่มขึ้นบางส่วนในระยะยาว โดยผลของอัตราดอกเบี้ยที่เป็นตัวเงินจะมีผลต่องบกระแสเงินสดของหน่วยธุรกิจ อันจะมีผลต่อการควบคุมปริมาณสินเชื่อของภาคธนาคารและการพัฒนาเศรษฐกิจ ดังนั้น เจ้าหน้าที่ทางการเงินของรัฐควรมีมาตรการในการจัดการอัตราเงินเฟ้อไปในทิศทางที่เหมาะสม เพื่อจะได้รักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจให้มีอัตราการเจริญเติบโตได้อย่างต่อเนื่อง