การขยายตัวอย่างรวดเร็วของพื้นที่อุตสาหกรรมบริเวณฝั่งตะวันออกของประเทศไทย ทำให้มีการจัดตั้งเขตพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษ (The eastern Economic Corridor, EEC) ซึ่งจังหวัดระยองเป็นหนึ่งในพื้นที่ดังกล่าว ดังนั้นการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำจึงเป็นสิ่งสำคัญเพื่อเอื้อต่อความต้องการใช้น้ำสูงขึ้นในอนาคต การศึกษาครั้งนี้ได้มีการใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์หรือแบบจำลอง SWAT เพื่อประเมินปริมาณการเติมน้ำบาดาลในแอ่งน้ำบาดาลระยอง เนื่องจากผลของการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินโดยใช้การปรับเทียบและสอบทานปริมาณน้ำท่าในพื้นที่ศึกษา โดยพิจารณาปรับค่าพารามิเตอร์ที่ส่งผลต่อพื้นที่ศึกษา ได้แก่ CN SOIL_AWC GWQMN และ GW_DELAY และสภาพการใช้ประโยชน์ที่ดินที่แตกต่างกันของแอ่งน้ำบาดาลระยอง โดยใช้ข้อมูลสภาพทางอุตุนิยมวิทยา ความสูงต่ำของพื้นที่เหมือนกัน และเทียบกับข้อมูลปริมาณน้ำท่าจากสถานี Z.38 ตั้งอยู่บริเวณ อ.เมือง จ.ระยอง ในปี พ.ศ. 2560 โดยความสัมพันธ์ของปริมาณน้ำท่าที่ตรวจวัดได้จริงกับแบบจำลองเมื่อพิจารณาค่าสัมประสิทธิ์ตัวกำหนด (R2) มีค่า 0.61 และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (R) มีค่า 0.78 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ จากการศึกษาพบว่าปริมาณการเติมน้ำบาดาลในแอ่งน้ำบาดาลระยอง มีความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ศึกษา เมื่อเปรียบเทียบปริมาณการเติมน้ำกับรูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินในปี พ.ศ. 2552 และ พ.ศ. 2560 พบว่าหน่วยตอบสนองทางอุทกวิทยา (HRUs) ที่ 1, 14, 16 และ 24 มีแนวโน้มของพื้นที่ป่าไม้ลดลงเฉลี่ยร้อยละ 2.43 ของพื้นที่ โดย HRUs ที่ 1 และ 24 มีแนวโน้มของพื้นที่เมืองเพิ่มขึ้นเฉลี่ยร้อยละ 16 ของพื้นที่สำหรับ HRU ที่ 1 อยู่บริเวณนิคมอุตสาหกรรมอีสเทิร์นซีบอร์ด ต.ตาสิทธิ์ อ.ปลวกแดง จ.ระยอง และ HRU ที่ 24 บริเวณนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ ต.หนองขัว อ.บ้านค่าย จ.ระยอง จากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินดังกล่าวส่งผลให้การเติมน้ำในแอ่งน้ำบาดาลระยองลดลงโดยเฉลี่ยทั้งพื้นที่มีปริมาณเท่ากับ 3.81 มม. หรือลดลงร้อยละ 0.23 ของปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยปี พ.ศ. 2560