Amaç: İnme hastalarında, çok erken ve yoğun fizyoterapinin faydaları/zararları ile ilgili kanıtlar yetersizdir. Bu alanda çalışan klinisyenlerin, pratik uygulamalarının kanıtlarla ne kadar örtüştüğü ise belirsizdir. Amacımız 9 maddeli İnme Sonrası Erken Mobilizasyon Hakkında Profesyonel Görüşler” isimli anketin öncelikle Türkçe versiyonunun güvenilirliğinin araştırılması ve inme sonrası erken mobilizasyon hakkında alanda çalışan sağlık profesyonellerinin görüşlerinin incelenmesidir. Yöntemler: Çalışmaya inme hastalarıyla çalışan ya da daha önce çalışmış 33 fizyoterapist, 16 hemşire ve 10 doktor dahil edilmiştir. Anket demografik verileri, erken mobilizasyonun yararını ve zararını, zararlı olduğu düşünülüyorsa harekete geçmek için en uygun zamanlamayı, ilk mobilizasyon için dikkat edilmesi gereken faktörleri, pratik uygulamaların temelini oluşturan kanıtları sorgulamaktadır. Anketin Türkçe versiyonunun güvenilirliğin bulunması için 3-7 gün arayla aynı katılımcılara tekrar yaptırılmıştır. Sonuçlar: 9 maddeli İnme Sonrası Erken Mobilizasyon Hakkında Profesyonel Görüşler anketinin alt başlıklarının güvenilirliği ve toplam puanın güvenilirlik derecesi mükemmel bulunmuştur (toplam puan için ICC: 0,994) . Katılımcıların %72,9’ü (n=43), inme hastalarının iyileşmek için çok fazla yatak istirahatine ihtiyaç duyduklarını düşünmemektedir. Ancak iskemik inme hastalarında, katılımcıların %61’i ( n=36) 24 saat içinde erken ve yoğun yatak dışı aktivitelere başlama konusunda endişeli iken hemorajik inme hastalarında, katılımcıların %81,4 ’ü (n=48) endişelidir. Katılımcılar hemorajik inme hastalarının erken mobilizasyonu konusunda iskemik inme hastalarına göre daha fazla endişelidir (p=0,005). Yoğun yatak dışı aktiviteye başlamak için kardiyovasküler stabilite en önemli faktör olarak görülmüştür (iskemik inme: %32,2, hemorajik inme: %42,4). Ayrıca 3 meslek grubu karşılaştırıldığında kardiyovasküler stabiliteye verilen önemin gruplar arasında farklılık gösterdiği belirlenmiştir (iskemik inme için p= 0,048, hemorajik inme için p=0,012). İkili karşılaştırma yapıldığında ise kardiyavasküler stabilitenin fizyoterapistler açısından hemşirelere göre daha önemli olduğu gösterilmiştir (iskemik için p=0,024, hemorajik için p=0,003). Tartışma: Çalışmamızın sonucunda alanda çalışan sağlık profesyonellerinin ilk 24 saat içerisinde yoğun ve yatak dışı mobilizasyon konusunda endişeli olduğu, hemorajik inme hastalarıyla ilgili olarak bu endişenin daha fazla olduğu görülmüştür.