Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία απόπειρα συγκρότησης μιας ολιστικής θεωρητικής και μεθοδολογικής προσέγγισης στο πεδίο του εκθεσιακού σχεδιασμού, είτε αυτός αναπτύσσεται εντός των θεσμικών και χωρικών ορίων ενός μόνιμου μουσειακού θεσμού είτε όχι. Η όλη προσέγγιση βασίζεται στην παραδοχή ότι μία έκθεση συνιστά ένα πολυμεσικό και πολυτροπικό αφηγηματικό εργαλείο. Κατά συνέπεια, αρχικά, αναπτύσσονται ορισμένες θεμελιώδεις αρχές της αφηγηματολογίας και εξετάζεται το πώς αυτές μπορούν να προσφέρουν μία εναλλακτική οπτική της διαδικασίας δημιουργίας μιας έκθεσης. Στη συνέχεια αναλύονται θεωρητικά και μεθοδολογικά τα επιμέρους αφηγηματικά εργαλεία τα οποία είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν σε μία έκθεση: η στατική και η κινηματογραφική εικόνα, ο ήχος και το κείμενο. Η προσέγγιση κάθε εργαλείου, βασίζεται στο συνδυασμό ειδικής βιβλιογραφίας που σχετίζεται με το εργαλείο αυτό, με προβληματισμούς που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο των εκθέσεων. Αν και η χωριστή προσέγγιση κάθε αφηγηματικού εργαλείου κρίθηκε σκόπιμη για την εμβάθυνση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τις δυνατότητες και τους περιορισμούς του, σε κάθε κεφάλαιο γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον τρόπο με τον οποίο το εργαλείο αυτό, τελικά, θα συνεργαστεί με τα υπόλοιπα προκειμένου να παραχθεί ένα ενιαίο αφηγηματικό σύνολο. Έτσι, ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο πώς όλα αυτά συντίθενται εντός ενός συγκεκριμένου χωρικού περιβάλλοντος, το οποίο αποτελεί και τον βασικό αφηγηματικό καμβά, όπως συμβαίνει και σε μία σύγχρονης αντίληψης θεατρική σκηνογραφία.

This book is an attempt to establish a holistic theoretical and methodological approach in the field of exhibition design, whether it is developed within the institutional and spatial boundaries of a permanent museum institution or not. The whole approach is based on the assumption that an exhibition is a multimedial and multimodal narrative tool. Thus, first of all, we examine how the fundamental principles of narratology can offer an alternative perspective on the process of creating an exhibition. Then the individual narrative tools that can be used in an exhibition are analyzed theoretically and methodologically: the static and the cinematic image, the sound and the text. The approach of each tool is based on the combination of specialised literature related to this tool, with the relevant discussion that has been developed in the field of exhibitions. Although the separate approach of each narrative tool was deemed appropriate to delve into its particular features, potential and limitations, each chapter makes particular reference to the way in which it will ultimately work with the rest to produce a unified narrative whole. Thus, special importance is given to how all the above are composed within a specific spatial environment, which is the main narrative canvas, as is the case in a modern theatrical scenography.