In this article the authors present through theory and case reports on the phenomenon of glossolalia, the unusual vocal utterances that sound language-like. Sense, meaning and function of glossolalia are closely connected with social and cultural context, and therefore glossolalia is experienced as a normal and expected behavior in religious prayer groups, while in mental disorders it is considered a psychopathological symptom. Historic theological debates explain the pure spiritual etiology of glossolalia, while the current studies present the phenomenon of glossolalia as a result of learned behavior and training. Glossolalia occurs as an individual or a group phenomenon after which the speaker and the persons around him feel good, what is explained psychodynamically as a regression upon early developmental levels. In this temporary regression there is an explanation of positive, almost psychoterapeutic effect of glossolalia.

Autori prikazuju teoriju i dva prikaza slučaja glosolalije, neobične pojave glasova koji sliče jeziku. Značaj i funkcija glosolalije usko su povezani sa socijalnim i kulturološkim sadržajem, i zato se glosolalija smatra normalnom i očekivanom pojavom u religijskim grupama, dok se u slučaju mentalnih bolesti smatra psihopatološkom pojavom. Povijesne debate objašnjavaju duhovnu etiologiju glosolalije, dok novije studije ukazuju na glosolaliju kao rezultat naučenog ponašanja. Glosolalija se pojavljuje kao individualna ili grupna pojava nakon koje se osoba i druge osobe oko nje osjećaju dobro, {to se psihodinamski objašnjava kao regresija na niže razvojne nivoe. Pojavom ove privremene regresije objašnjava se pozitivan, gotovo psihoterapijski učinak glosolalije.