Medycyna narracyjna, skupiając sie na indywidualności pacjenta, stanowi odpowiedź na przedmiotowe traktowanie chorego sprowadzające go do sumy zjawisk bio-medycznych przy pomijaniu psycho-spolecznego i kulturowego aspektu jego funkcjonowania. Praktykowanie narracji obejmuje sluchanie opowieści pacjenta obejmujących biograficzny, psychologiczny i spoleczno-kulturowy kontekst choroby i radzenia sobie z nią, a takze narracje prowadzoną przez profesjonalistow w oparciu o ich doświadczenia zawodowe w kontaktach z pacjentami. Medycyna narracyjna nie zastepuje tradycyjnej medycyny opartej na dowodach, lecz stanowi jej uzupelnienie, bowiem otwartośc na humanistyczne aspekty choroby pomaga w uzyskaniu wielu informacji, ktore są istotne dla procesu terapeutycznego, a moglyby zostac pominiete w przypadku postrzegania pacjenta wylącznie w aspekcie zaburzen bio-medycznych. Celem pracy bylo omowienie wybranych zagadnien związanych z praktykowaniem medycyny narracyjnej w pielegniarstwie.