Kevser Suresi, Hz. Peygamber’in (s.a.s) nübüvvetinin ilk senelerinde, evlat acısı yaşadığı ve Mekke müşriklerinin “ebter/soyu kesik” hakaretlerine maruz kaldığı ağır bir psikolojik baskı döneminde indirilmiştir. Surenin nüzul ortamı dikkate alındığında inen ayetlerin temel işlevinin Hz. Peygamber’i (a.s) teselli etmek, ona manevî direniş ruhunu kazandırmak ve düşmanlarının söylemlerini çürütmek olduğu açıktır. Ancak surenin ikinci ayetinde yer alan “إِنْحَرْ” emri, tefsir literatürünün büyük çoğunluğunda “kurban kes” şeklinde açıklanmıştır. Oysa İslami kaynakların ittifakıyla, ibadet olarak kurban ve bayram namazı hicretin ikinci yılında, Medine döneminde meşru kılınmıştır. Mekke döneminde inen bir surede, henüz meşru kılınmamış ve ritüel formuna henüz kavuşmamış Medine dönemine ait bir ibadetin emredilmesi, tarihsel ve kronolojik bir anakronizm oluşturmaktadır. Bu çalışmanın önemi, tefsir usulünde sıklıkla karşılaşılan “rivayet-tarih uyumsuzluğunu” gidermeye yönelik metodolojik bir katkı sunmasında yatmaktadır. “إِنْحَرْ” kelimesine yüklenen “kurban kesmek” manası, surenin Mekkî kimliği ile çatışmakta, bu durum bazı müfessirleri surenin Medenî olduğu yönünde yorumlara itmektedir. Bu makale, ayetin anlamını siyak ve sibaka uygun olarak yeniden inşa ederek Kur'an'ın erken dönem mesajının doğru anlaşılmasını sağlamayı hedeflemektedir. Ayrıca, kelimenin kurban ibadetine indirgenmesi, surenin asıl hedefi olan “müşrik baskısına karşı dik duruş” mesajının yeterince ön plana çıkarılmamasına sebep olmaktadır. Dolayısıyla çalışma, ayetin fıkhî bir hükümden ziyade teolojik ve ahlakî bir duruşu simgelediğini ortaya koyması açısından önem arz etmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, Kevser Suresi’ndeki “إِنْحَرْ” emrini, klasik lügatler ve erken dönem tefsir rivayetleri ışığında yeniden değerlendirerek nüzul ortamı ile uyumlu bir anlam çerçevesi oluşturmaktır. Çalışma şu sorulara cevap aramaktadır: “Nahr” kökü, Cahiliye şiiri ve klasik Arapçada “boğazlamak” dışında hangi anlamlara gelmektedir? Mekke müşriklerinin baskısı altında olan Hz. Peygamber'den (a.s) istenen eylem, fiziksel bir kurban kesimi mi, yoksa manevî bir “göğüs germe” eylemi midir? Erken dönem müfessirlerinden gelen “elleri göğüste bağlamak”, “namaza başlarken iki eli göğüs hizasına kaldırmak” veya “kıbleye yönelmek” şeklindeki rivayetlerin dilbilimsel ve tarihsel dayanakları nelerdir? Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması ve semantik analiz yöntemi kullanılmıştır. Öncelikle, temel lügat kaynaklarında “n-h-r” kökünün etimolojik yapısı incelenmiş, kelimenin “göğüs”, “göğüs göğüse gelmek”, “karşılamak” ve “dik durmak” anlamları tespit edilmiştir. İkinci aşamada, otorite müfessirlerin eserleri taranarak ayetle ilgili “kurban dışı” rivayetler tasnif edilmiştir. Son aşamada ise elde edilen filolojik veriler, Hz. Peygamber’in (a.s) Mekke dönemindeki hayatı ile karşılaştırılarak tarihsel bağlam analizi yapılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda “إِنْحَرْ” emrinin Mekke döneminde “kurban kesmek” şeklinde anlaşılmasının tarihsel gerçeklikle örtüşmediği görülmüştür. Arap dilindeki kullanımlar ve erken dönem rivayetleri kelimenin mecazen “zorluklara karşı göğüs germek/dik durmak” manalarına gelebildiğini doğrulamaktadır. Kevser Suresi'ndeki “salat et, inhar” emri müşriklerin hakaretlerine karşı Rabbe yönelerek salatla diriliş kazanmayı ve hiçbir şeyden korkmadan, göğsünü gere gere tevhit mücadelesine devam etmeyi ifade etmektedir. Bu yorum, surenin “teselli ve metanet” odaklı ana temasıyla uyum içindedir ve surenin Mekkî olduğu gerçeğiyle çelişen kronolojik sorunu ortadan kaldırmaktadır.