Emevi İslam sanatı çok zengin bir sanat anlayışına sahiptir. Bu sanatsal zenginlik içinde yer alan insan ve hayvan figürleri bu dönemlerin mimari, el sanatları ve diğer farklı alanların vazgeçilmez süsleme unsuru haline gelmiştir. Dolayısıyla figür sanatı İslam sanatı içinde çok önemli bir paya sahip olmuştur. Erken İslam dönemi sanatı figürleri farklı kültürlerin etkileşimi yanında kendilerine özgü bir tarz ve üsluba sahiptir. Bu nedenle İslam sanatında heykel put ve resim yasağı olmasına rağmen figür sanatı bertaraf edilmeden varlığını koruyarak devam etmiştir. Günümüze kadar gelen figürlerin ne derece ehemmiyete sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Çünkü insan ve hayvan figürleri İslam sanatın en önemli unsuru olan süslemenin bir parçası haline gelmiştir. İslam’ın gelmemesiyle resim ve heykele olan olumsuz bakış açısı artmış olmasına rağmen erken dönem İslam sanatında gerek sivil hayatta gerekse toplumsal ortamda figürlerin işlenmesi bu sanatın önemini vurgulamıştır. Sivil mimarinin süslemelerinde özellikle saray mimarisinin süslemelerinde isti’mal edilmesi figürün dinden bağımsız tamamen siyasi bir saik ile İslam sanatına dahil olduğu söylenebilir. Ayet ve hadislere karşı temkinli davranmalarına rağmen bu sanattan vazgeçilmemiş aksine İslam sanatının mühim bir parçası haline getirmiştir. Bu çalışmada, sözü edilen boşluğu doldurmak, konunun önemine dikkat çekmek ve daha önemlisi Emevi figürüne dair bir pencere açabilmek hedeflenmiştir. Dolayasıyla ile elde edilen bulguları yorumlamak ve sunmak heyecan verici olacaktır.