Bu araştırmanın amacı Türkçe öğretmen adaylarının “dijital göçmen”, “dijital yerli” ve “dijital melez” kavramlarına yönelik metaforik algılarını belirlemektir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Dokuz Eylül Üniversitesi Türkçe öğretmenliği programındaki 48 Türkçe öğretmen adayı çalışma grubunda yer almıştır. Araştırmada Türkçe öğretmen adaylarının “dijital göçmen”, “dijital yerli” ve “dijital melez” kavramlarına yönelik algıları metaforlar aracılığıyla belirlenmiştir. Veriler katılımcı tarafından geliştirilen görüşme formu aracılığıyla toplanmış, içerik çözümlemesiyle çözümlenmiş ve kategoriler hâlinde sunulmuştur. Araştırmanın sonunda, katılımcıların büyük bölümünün kendilerini “dijital yerli” olarak değerlendirdiği ve bu kavramı daha olumlu algıladıkları ortaya çıkmıştır. “Dijital yerli” kavramı, katılımcılar arasında teknolojik yetkinlik, yeniliklere açık olma ve dijital dünyada etkin bir rol alma gibi özelliklerle tanımlanmıştır. “Dijital göçmen” kavramı ise daha çok teknolojik uyum zorluğu, geleneksel yöntemlere bağlılık ve dijital dünyanın getirdiği yeniliklere karşı mesafeli olma gibi olumsuz özelliklerle ilişkilendirilmiştir. Katılımcıların “dijital melez” kavramına yönelik algıları karışıktır: Bazıları bunu esneklik, bazıları ise belirsizlik olarak görmüştür. Bu bulgular doğrultusunda dijital dönüşüm sürecinde, öğretmen adaylarının dijital yetkinliklerini artırmak ve dijital dünyaya daha iyi uyum sağlamalarını desteklemek amacıyla eğitim programlarında daha fazla dijital okuryazarlık ve teknolojik eğitim içeriğine yer verilmesi önerilmektedir.