🇬🇧 The Pact of the Lagoon is a literary fiction work inspired by Andean worldviews and oral traditions. The story explores themes of collective memory, reciprocity, food sharing, community ethics, and the relationship between humans and the natural world. Through symbolic elements such as water, fire, seed, and communal tables, the narrative reflects on how abundance is sustained through care rather than accumulation. The text does not reproduce a specific myth or ritual but engages in a fictional dialogue with Indigenous Andean cosmologies, where the sacred and the human remain intertwined. The work invites reflection on responsibility, social bonds, and the consequences of forgetting communal agreements. This publication is intended for literary, cultural, educational, and interdisciplinary audiences interested in folklore, ecological humanities, Indigenous knowledge systems, and narrative ethics. 🇪🇸 El pacto de la laguna es una obra de ficción literaria inspirada en las cosmovisiones andinas y las tradiciones orales. La historia explora temas como la memoria colectiva, la reciprocidad, el compartir los alimentos, la ética comunitaria y la relación entre los seres humanos y el mundo natural. A través de elementos simbólicos como el agua, el fuego, la semilla y la mesa común, el relato reflexiona sobre cómo la abundancia se sostiene mediante el cuidado y no mediante la acumulación. El texto no reproduce un mito ni un ritual específico, sino que entabla un diálogo ficticio con las cosmologías indígenas andinas, donde lo sagrado y lo humano permanecen entrelazados. La obra invita a reflexionar sobre la responsabilidad, los vínculos sociales y las consecuencias de olvidar los acuerdos comunitarios. Esta publicación está dirigida a públicos literarios, culturales, educativos e interdisciplinarios interesados en el folclore, las humanidades ecológicas, los sistemas de conocimiento indígenas y la ética narrativa. 🇵🇱 Pakt laguny to utwór literackiej fikcji inspirowany andyjskimi kosmowizjami oraz tradycjami ustnymi. Opowieść porusza zagadnienia pamięci zbiorowej, wzajemności, dzielenia się pożywieniem, etyki wspólnotowej oraz relacji między człowiekiem a światem natury. Poprzez symboliczne elementy — takie jak woda, ogień, ziarno i wspólny stół — narracja ukazuje, że dobrobyt utrzymuje się dzięki trosce, a nie poprzez gromadzenie. Tekst nie odtwarza konkretnego mitu ani rytuału, lecz prowadzi fikcyjny dialog z rdzennymi kosmologiami andyjskimi, w których sfera sacrum i wymiar ludzki pozostają ze sobą nierozerwalnie związane. Utwór zachęca do refleksji nad odpowiedzialnością, więziami społecznymi oraz konsekwencjami zapominania o wspólnotowych zobowiązaniach. Publikacja skierowana jest do odbiorców zainteresowanych literaturą, kulturą, edukacją oraz badaniami interdyscyplinarnymi, w szczególności folklorem, humanistyką ekologiczną, rdzennymi systemami wiedzy oraz etyką narracyjną.