Felsefe, insanın hakikat arayışı problemine getirilen cevaplardan birisidir. Felsefi faaliyet, insanlık tarihi kadar eski olup insanlığın günümüze ulaşan en eski tarihi mirası olarak görülmektedir. Bu miras, Antik-Yunan döneminde sistemli bir şekilde doğa, insan, evren ve Tanrıya yönelik özel bir sorgulama etkinliği olarak gün yüzüne çıkmıştır. Sokrates, Platon ve Aristoteles gibi filozoflar tarafından geliştirilen felsefi sistemler bu dönemde felsefi etkinliğin zirveleri olmuştur. Sonraki dönemlerde Rene Descartes, Baruch Spinoza ve Immanuel Kant gibi filozoflar daha kapsamlı felsefi sistemler geliştirerek felsefi etkinliği canlı tutmuşlardır. Ancak Aydınlanma Dönemiyle birlikte felsefe, yeni görüş ve öneriler getirmeyerek felsefe tarihinden ibaret olup adeta boğulmuştur. Bunun yanında Auguste Comte’un kurduğu Pozitivizmin akımının getirdiği yeni bilim anlayışının etkisiyle felsefede bir alan daralması kendini göstermiştir. Nitekim önceden felsefenin egemenliğinde bulunan fizik, matematik, psikoloji, biyoloji gibi bilimler felsefeden ayrı, bağımsız birer disiplin haline gelmiştir. Bu süre boyunca felsefenin yeni bir şey getirmemesi ancak buna karşın bilimin ilerlemesi Stephan Hawking, Leonardo Mlodinov gibi bilim adamlarının artık felsefenin gereksiz bir uğraş olduğunu ileri sürmelerine yol açmıştır. Ömer Bozkurt tarafından yazılan Yeni Felsefe (Bir Metodik Felsefe Tasavvuru) adlı eser, tam da bu noktada felsefenin yaşamış olduğu bu alan sıkışmışlığına çözüm bulmaya çalışmaktadır. Yazar kitabın amacını, felsefenin hayattan kopmuşluğuna, işlevsellik kaybına, öneri, üretim ve görüş beyan etme kısırlığına yeni yollar ve imkânlar sunmak şeklinde belirtmektedir. Bununla birlikte yazar, felsefi etkinliğin bir hakikat arayışı olarak sahip olması gereken nitelikleri de sıralamıştır. Yazar bu nitelikler ile felsefenin sahip olduğu potansiyelden hareketle felsefenin canlı, hayatla iç içe olan, problemlere cevap veren işlevlerini de hatırlatarak bir dizi önerilerde bulunur. Bu nedenle yazar, Yeni Felsefe kitabı ile büsbütün bir yeni değil, “yeniden” anlamında bir yine felsefeyi öngörmektedir. Bu bağlamda Yeni Felsefe kitabı, nereye gideceğini kestiremeyen felsefi etkinliğe yolu göstermek yerine ona yol bulma gücünü ve yöntemini hatırlatır. Yazar, felsefenin özünde bulunan ve sınırların ötesinde