Dilin doğru kullanımı bireysel ve toplumsal iletişimde anlamın açık, etkili ve estetik biçimde aktarılması açısından büyük önem taşımaktadır. Bu estetiğin korunmasında prozodi yani dilin doğal vurgu ve ezgi düzeninin gözetilmesi önemli bir unsurdur. Bu çalışmanın amacı, Türkçenin doğru kullanımı bağlamında 10. Yıl Marşı’ndaki prozodi hatalarını tespit etmektir. Türkçede sözcük yapısı, hece süreleri, vurgu düzeni ve doğal söyleyiş akışı, müzikal icraya aktarılırken korunması gereken temel dil özellikleridir. Ancak tüm sözlü eserlerde olduğu gibi bazı marşlarda da bestecinin melodik kurgusu ile dilin doğal vurgu düzeni arasında uyumsuzluklar gözlemlenmektedir. Bu tür uyumsuzluklar, bir yandan iletilmek istenen anlamın bozulmasına, diğer yandan ise dinleyici açısından estetik algının zayıflamasına neden olmaktadır. Millî kimliğin ve ortak duyguların ifadesi olan marşlar aynı zamanda toplumsal birlikteliği pekiştiren sembolik eserlerdir. Dolayısıyla bu tür eserlerde prozodiye aykırı söyleyişlerin ortaya çıkması, marşın taşıdığı ulusal ve duygusal işlevin zayıflamasına yol açmaktadır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Veriler doküman incelemesi ve betimsel analiz yöntemi ile çözümlenmiştir. Örneklem olarak 10. Yıl Marşı seçilmiştir. Seçilen marş prozodi açısından incelenmiştir.