Internet is een belangrijke drijfveer achter de groei van het aantal partnerships. Hoewel er de laatste jaren enig onderzoek naar internetpartnerships is gedaan, blijkt de rol van grote gevestigde ondernemingen in internetpartnerships nog grotendeels onderbelicht te zijn. Dit artikel richt zich met name op het gebruik van e-partnerships door deze traditionele, nietinternetgerelateerde organisaties. Op basis van een grootschalig empirisch onderzoek worden vier e-partneringstrategieën en vier e-partneringstructuren onderscheiden. Vier cases valideren de ontwikkelde conceptualisering en geven inzicht in de ontwikkelingen van e-partnerships in de loop der tijd.