Abstract Objective: The aim of this study was to compare the effects of platelet-rich plasma (PRP) and steroid injections in patients diagnosed with plantar fasciitis. Methods: A total of 50 patients with chronic plantar fasciitis were included in the study and divided into 2 groups. In the PRP group (n=25), PRP taken from the patients’ blood was activated using calcium chloride and injected in a single dose. In the steroid group (n=25), a single dose methylprednisolone with local anesthetic injection was given. Clinical evaluation was made using the American Foot and Ankle Score (AFAS) and the visual analog scale (VAS). Results: No complications were seen in any patients. Mean AFAS was 85.5±4.2 at 6 weeks and 90.6±2.6 at 6 months in the PRP group and 75.3±4.8 and 80.3±4.7, respectively, in the steroid group (p<0.001). The difference in the mean VAS between the PRP group (2.4±0.8 and 1±0.8) and the steroid group (4±1.1 and 2.6±0.9) at the 6th week and 6th month was statistically significant (p<0.001). Changes in AFAS and VAS scores were significantly higher in the PRP group (p<0.001). Conclusion: The application of PRP appears to be more effective than steroid injection in terms of pain and functional results in the treatment of chronic plantar fasciitis. Özet Amaç: Bu çalışmada plantar fasiit tanısı konulan hastalarda trombositten zengin plazma (TZP) ve steroid enjeksiyonunun etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Çalışma planı: Kronik plantar fasiit tanısı konan 50 hasta 2 gruba ayrıldı. TZP grubundaki hastaların (n=25) kanlarından hazırlanan TZP kalsiyum klorür ile aktive edilerek, tek doz enjeksiyon uygulandı. Steroid grubundaki hastalara (n=25), tek doz metilprednizolon lokal anestezik ile beraber uygulandı. Klinik değerlendirmede Amerikan Ayak ve Ayak Bileği Skoru (AAAS) ve görsel ağrı skalası (GAS) kullanıldı. Bulgular: Hastaların hiçbirinde komplikasyon görülmedi. TZP grubunda 6. hafta ortalama AAAS skoru 85.5±4.2 ve 6. ay skoru 90.6±2.6; steroid grubunda ise, sırasıyla, 75.3±4.8 ve 80.3±4.7 bulundu (p<0.001). Altıncı hafta ve 6. ay sonunda TZP grubunun ortalama GAS skoru (2.4±0.8 ve 1±0.8) steroid grubundan (4±1.1 ve 2.6±0.9) istatistiksel olarak anlamlı derecede farklı idi (p<0.001). TZP grubunun AAAS ve GAS skorlarındaki değişimin steroid grubuna kıyasla anlamlı şekilde yüksek olduğu kaydedildi (p<0.001). Çıkarımlar: Kronik plantar fasiit tedavisinde TZP uygulaması steroid enjeksiyonuna göre ağrı ve fonksiyonel sonuçlar üzerinde daha etkili bir yöntemdir.