nerji istehlakı sənayeləşən, texnoloji harmonikləşən iqtisadiyyatın durumu ilə daim birbaşa bağlı olmuşdur. XX əsrdə əmtəə istehsalında başlanan radikal dəyişikliklər istehsalın texnogenlik tutumunu xeyli artıraraq müasir dövrdə biogen faktor konfiqurasiyasında 95:5 nisbətində qərar tutmuşdur. Bu dinamizmi isə əlahiddə bir industrial şəbəkə - Yanacaq-Energetika Kompleksi /YEK/ qaynaqlandıraraq nizamlamaqdadır. İqtisadi hazırlıq, təsərrüfat sisteminin açıq və avtarkiyalığından asıılı olmayaraq istənilən ölkə YEK-də generasiya olunan adekvat enerji istehlakı mənsubluğa məhkumdur. Dünyanın iqtisadi artımı hər il yüksələn enerji resurslarının mənimsənilməsi ilə təmin olunur. Genişlənən iqtisadi miqyaslar yeni energetik potensiallı əraziləri istehlak obyektinə çevirir. Bununla belə sivilizasiyanın inkişaf tələbləri energetik ehtiyatların daha qənaətli və ekosivil nizamda istehlakını şərtləndirir. Elə bu baxımdan da akademik A.X.Mirzəcanzadə resurslar qənaətçiliyini təbiət və cəmiyyətin balanslıq meyarı kimi dəyərləndirərək energetik sistemlərin səmərəliliyinin artırılmasını vacib iqtisadi inkişaf faktoru olmasını qeyd edir [1].