Film Jørgena Letha Haiti. Bez tytułu (1996) we frapujący sposób ukazuje kraj w dobie przemian politycznych i zamieszania pierwszej połowy lat 90. XX w. Leth nie tworzy liniowej narracji, lecz raczej dzięki przemyślanym zabiegom montażowym konstruuje heteroglotyczny „film gęsty” (terminu tego nie należy utożsamiać ze znanym „opisem gęstym” Clifforda Geertza). Obraz Letha może jednak budzić również niepokój z uwagi na to, jak filmowiec odnosi się m.in. do kwestii egzotyzacji i nostalgii. Tym m.in. zagadnieniom poświęcony jest tekst.