Punktem wyjścia autora artykułu jest autorefleksja na temat statusu filmoznawstwa, dotąd skupionego na badaniu kwestii związanych ze scenariuszem oraz zależności pomiędzy filmem a literaturą. Jednym z celów jest zatem przekierowanie zainteresowań na związki między filmem a sztukami plastycznymi. Znaczną część tekstu zajmuje próba teoretycznego zdefiniowania obrazu malarskiego i filmowego, a następnie – ich cech wspólnych i różnic. Dalej autor analizuje procesy związane ze swoistym przekładem obrazu malarskiego na filmowy. Kluczowym pojęciem rozważań okazuje się „malarskość”, rozumiana na dwa sposoby: jako zdolność filmu do „naśladowania” konkretnych obrazów malarskich oraz jako zdolność do tworzenia obrazów uważanych za „malarskie” (ze względu na kompozycję, dobór barw, statyczność). (Materiał nierecenzowany; pierwodruk: „Kwartalnik Filmowy” 1953, nr 10, s. 66-87).