Autor analizuje różne sposoby wykorzystania konwencji melodramatu w kinie chińskim Piątej Generacji w relacji do klasycznej definicji melodramatu ukształtowanego w dziewiętnastowiecznej Francji. Kino Piątej Generacji odznacza się niezwykłą kreatywnością i żywotnością. Autora interesuje w kinie tego nurtu wyrafinowane połączenie chińskiej specyfiki kulturowej i nowoczesnego języka filmowego wywodzącego się z trendów zachodnich. Silbergeld omawia filmy twórców, których dzieciństwo i wczesna młodość przypadały na lata Rewolucji Kulturalnej. Doświadczenie to ukształtowało w sposób istotny ich świadomość twórczą. Pragnęli oni odrzucić ograniczenia stylu socrealistycznego, schematyzm wątków i postaci w imię wolności twórczej. Ale sama rzeczywistość – ze swoimi twardymi strukturami państwa komunistycznego oraz wszechobecnością partii i dyktatu politycznego – narzucała im ograniczenia. Kwestie funkcjonowania jednostki w świecie zdominowanym przez abstrakcyjne idee dobra narodu, dyscypliny czy interesu społecznego i narzuconej z góry pogardy dla indywidualizmu oraz postaw jednostkowych pojawiają się w wielu filmach tego nurtu. Silbergeld analizuje pod tym kątem takie filmy, jak Król dzieci w reż. Chena Kaige czy Zawieście czerwone latarnie w reż. Zhanga Yimou. Tekst jest tłumaczeniem rozdziału z książki Jerome’a Silbergelda China into Film: Frames of Reference in Contemporary Chinese Cinema, Reaktion Books, London 1999. © 1999 by Reaktion Books. Ze względu na ograniczenia praw autorskich artykuł jest dostępny tylko w wydaniu papierowym.