Autorka stara się spojrzeć na kwestię ukazania Londynu w kinie w dwojaki sposób. Z jednej strony przyjmuje spojrzenie dokumentalne, czyli próbuje prześledzić zmieniające się wzory reprezentacji realnych miejsc, które także zmieniają się z biegiem czasu. Z drugiej zaś strony autorka zdaje sobie sprawę, że to kino, między innymi, kształtuje nasze wyobrażenie o tym mieście. Londyn, jako skomplikowane nakładanie się na siebie narracji, figur i tropów, poprzedza kino i jednocześnie jest przez nie skonstruowany – istnieje więc wiele wersji i reprezentacji filmowego Londynu, których znaczenie i wiarygodność jako lokalizacji określane jest nie przez realne miejsce filmowania, ale przez sposób filmowego wykorzystania tej lokalizacji. Miasto staje się więc miejscem dramatu. Analizując przedstawienia stolicy w takich filmach jak Wonderland Michaela Winterbottoma czy High Hopes Mike’a Leigh autorka jednocześnie zwraca uwagę zarówno na istnienie historycznie zmieniającej się, wielokrotnie przedstawianej stolicy, jak i na konkretną historię i konwencje kina. Tekst jest tłumaczeniem artykułu The Poignancy of Place: London and the Cinema. Pierwodruk w: „Visual Culture in Britain” 2004, nr 1, s. 59-73. © 2004 by Manchester University Press. Ze względu na ograniczenia praw autorskich artykuł jest dostępny tylko w wydaniu papierowym.