Autor recenzji nazywając trzytomową pracę Autorzy kina polskiego swoistym leksykonem polskiego kina podkreśla, że jest to praca wybiórcza, subiektywna, ale tworząca interesującą panoramę i będąca punktem wyjścia kolejnych badań. Ten przewodnik po wybranych obszarach kina polskiego pomija wielokrotnie opisywane już fundamentalne nazwiska, by mapę polskiego kina powiększyć, przypominając twórców, którzy - zdaniem autorów - nie znaleźli dotychczas należnego im miejsca zarówno w świadomości widzów, jak i w pamięci piszących o filmie. Wśród nich znaleźli się: Janusz Nasfeter, Janusz Morgenstern, Janusz Majewski, Witold Leszczyński, Edward Żebrowski, Jerzy Skolimowski, Andrzej Barański, Marek Koterski, Wojciech Marczewski, Jerzy Stuhr, Piotr Szulkin, Magdalena Łazarkiewicz, Jan Jakub Kolski, Dorota Kędzierzawska, Mariusz Grzegorzek, Mariusz Treliński (I tom), Aleksander Ford, Ewa i Czesław Petelscy, Stanisław Bareja, Henryk Kluba, Jerzy Domaradzki, Janusz Zaorski, Waldemar Krzystek, Juliusz Machulski (II tom), Jan Rybkowski, Stanisław Lenartowicz, Marek Piwowski, Feliks Falk, Ryszard Bugajski, Radosław Piwowarski, Robert Gliński, Lech Majewski, Krzysztof Krauze (III tom). Ksiązki zawierają zarówno rozbudowane eseje, jak i teksty „sprawozdawcze”. Zdaniem recenzenta skłaniają one do refleksji nad stanem i sposobem uprawiania historii polskiego kina.