Recenzja pracy zbiorowej Film i historia. Antologia (2008) pod redakcją Iwony Kurz. Konrad Klejsa zwraca uwagę, że publikacja ta przynajmniej częściowo wypełnia dotkliwą lukę w polskim filmoznawstwie, jaką jest znikoma liczba przekładów – zwłaszcza książek autorskich, ale również tomów zbiorowych. Omawiając kolejne teksty, Klejsa zauważa, że dobór artykułów zmusza czytelnika do przeformułowania wcześniejszych wyobrażeń dotyczących związków między filmem i historią, m.in. dlatego, że relacje te nie dotyczą wyłącznie filmów historycznych, ale także tych, które w czasie produkcji określane są jako współczesne. W odniesieniu do związków między filmem a pamięcią (zarówno tą „prywatną”, jak i zakorzenianą w oficjalnych praktykach kulturowych) recenzent zauważa, że koncept ten uświadamia nam, iż historia faktycznie straciła dziś „monopol na przeszłość”. W podsumowaniu czytamy, że trudną do przecenienia wartością antologii jest to, że dostarcza ona teoretycznej bazy do rozważań o funkcjach historii w kinie oraz o sposobach uprawiania „uhistorycznionej” analizy filmu. Tom ten jest również zachętą do ponownego wkroczenia na obszar badań nad recepcją.