Większość prac poświęconych Robertowi Bressonowi koncentruje się wokół aspektów spirytualistycznych jego twórczości albo zmierza docelowo w tę stronę. Artykuł ten skupia się na czymś wprost przeciwnym: na warstwie mechanistyczno‑materialistycznej Bressonowskich obrazów, silnie zakorzenionej w rzeczowości świata przedmiotowego. Czy warstwa ta narusza metafizyczną wymowę dzieła, czy też – przeciwnie – uzupełnia ją, jest kwestią do dyskusji. Zdaniem piszącego, stanowi ona jednak tak czy inaczej temat autonomiczny, wart osobnych rozważań, które zostały podjęte w niniejszym tekście.